کار آفرینی
فهرست صفحه
پیش گفتار. 2
مدل فرانیدی ILO.. 2
مقدمه. 3
)) سابقه ی کار آفرینی در ایران ((. 5
( آشنایی با تاریخچه کار آفرینی ). 6
تاريخچه آموزش کارآفريني.. 7
تاريخچه آموزش کارآفريني درايران.. 8
اهداف آموزش کارآفريني.. 8
مراحل آموزش کارشناسان کارآفريني در دانشگاه ها. 8
سهم جهاني آموزش عالي کشورها از رشته هاي جديد و کارآفرين.. 9
مراحل توسعه كارآفريني.. 9
( مفاهیم کار آفرینی ). 10
کار آفرین کیست ؟. 11
( انواع کار آفرینی ). 13
( فرایند کارآفرینی ). 13
( فرهنگ کارآفرینی ). 14
چرا کار آفرینی ؟. 15
( قلمرو کارآفرینی و مدیریت ). 16
تأثیر اجتماعی و اقتصادی کار آفرینی.. 18
منافع کار آفرینی.. 19
موانع کار آفرینی.. 20
پیش گفتار
وجود فاصله و شکاف بین منابع و امکانات از یک سو و نیاز های متنوع و فراگیر جامعه انسانی از سوی دیگر فعالیت و نقش آفرینی بشر را اقتضاء میکند .بررسی مسیر حوادث ، وقایع و روند فعالیت ها ی اقتصادی و اجتماعی جوامع این را نشان میدهد که انسان ها همواره دنبال تغییر بوده اند و این تغییر را افراد اجتماع بوجود می آورند ، در میان این افراد کسانی بوده اند که از قوانین کلی جوامع تبعیت نکرده و باعث تغییر در جامعه خود و جوامع بشری شده اند.
جامعه پیشرفته امروزی توسعه خود را مدیون کسانی می دانند که توانسته اند رویا ها وایده های خلاقانه خود را به حقیقت تبدیل کنند.آنان روحیه استقلال طلبی برای جستجوی موقعیت ها ی جدید را دا شته اند و برای مبارزه با روش های متداول و معمولی و جا افتاده جرات داشته اند.
اینها، یا عاملان تغییر ، شخصیت و روحیه ای داشته اند که امروز اصلاحاً آنان را کارآفرین نامیده اند.
پس از آن که نقش و تاثیر کارآفرینی در روند رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور های توسعه یافته ، و اشتغال زائی مشخص شد تلاش در زمینه آموزش و تعلیم دانش کارآفرینی و روحیه کارآفرینی در بین مدیران ، تجار ، دانشجویان و دیگر افراد کارآفرین بالقوه در کشور ایران نیز شدت گرفت. از طرفی ترکیب جمعیتی جوان کشورایران و ایجاد فرصت شغلی لزوم رهایی کشور از وابستگی به مواد خام اولیه به ویژه نفت خام و همچنین خروج از وضعیت اقتصادی تک محصولی سیاست گذاران و تصمیم گیرندگان را وا داشت به منابع دیگری غیر از آنها فکر بکنند ، و آن چیزی جز خلاقیت ، نو آوری و کارآفرینی نیست.
در زمینه آموزش کسب و کار و کار آفرینی سازمان بین المللی کار یک مدل فرایندی دارد که در سه سطح در کشورهای مختلف آموزش داده می شود .
مدل فرانیدی ILO
1- سطح مقدماتی KAB Basic Level
2-سطح پیشرفته SIYB Advanced Level
3- سطح حرفه ای Profesional Level EYB اين مدل شامل چهار مرحله اساسي زير است.
- KAB: در اين مرحله دانش اوليه در مورد کسب و کار آموزش داده مي شود (زمينه سازي)
- SiYB: در اين مرحله دانش مربوط به چگونگي راه اندازي کسب و کار آموزش داده مي شود (راه اندازي)
- IYB: در اين مرحله دانش مربوط به بهبود و اصلاح کسب و کار آموزش داده مي شود.
- EYB: در اين مرحله علوم تکميلي براي توسعه کسب و کار آموزش داده مي شود.
با توجه به اینکه شخصیت و روحه آدمی عمدتاً در دوران نوجوانی و جوانی شکل میگیرد پس با برنامه صحیح آموشی میتوان ویژگی ها و روحیه کارآفرینی را بین جوانان و دانشجویان رواج دارد ، و از طریق آموزش و پرورش و موسسات عالی این مفهوم را از نظر اجتماعی و اقتصادی توسعه و گسترش داد.
مقدمه
انسان ها در زندگی خود همواره با دو پدیده متناقض روبرو هستند ، از یک طرف منابع محدود و از طرف دیگر خواسته ها و نیاز های نامحدود و تشدید آن توسط طبیعت سیری ناپذیر بشر ، انسان ها تلاش کرده اند بین این دو توازن ایجاد کنند.
هرچه جوامع متکامل تر شده متوازن سازی با مشکل روبرو شده است ، چون با تحول بیشتر جامعه ،نیازها هم به سرعت تحول یافته و بیشتر میشود . با وجود پیشرفت تکنولوژی نحوه ایجاد تعادل بین آنها مشکل تر میشود ، بشرده ها هزار سال برای بهبود و توسعه شرایط زندگی تلاش نموده است . و تقدیر خود را رقم زده و هنوزهم این را ادامه میدهد .
اندشمندان معتقدند در مجموع جوامع بشری سه مرحله تکاملی را پشت سر گذاشته است.
-جامعه سنتی Traditionalsocial
2- جامعه صنعتی Industrialsocial
3- جامعه اطلاعاتی Informationsocial
|
جامعه سنتی: کسب و کار مبتنی بر کار یدی منبع قدرت : بازو و خشونت تامین نیازها از طریق کشاورزی و شکار کسب وکاراز یک رشته آداب و رسوم تبعیت می کرد هیچکس به فکر تغییر نبود. تامین نیاز به زور بازو و کار یدی بستگی داشت . ارزش افزوده صرف ساختن قصر ها گردید.
|
جامعه صنعتی :کسب وکار مبتنی برکار یدی وفکری - منبع قدرت: ماده و انرژی کارفکری به کمک کار یدی آمد. ابداع و خلاقیت وشخصیت های کار آفرین-اصالت ماده و انرژی- حرکت شتاب گرفت- ماشین های پیچیده اختراع شد. سرمایه گذاری زیادشد وصنایع بزرگ وسرمایه داری ایجاد و تغییر و تحولات سرعت گرفت.ازاهمیت کاریدی کاسته شد.
|
جامعه اطلاعاتی: کسب و کار مبتنی بر اطلاعات و دانایی منبع قدرت : دانش کسب و کار رشد کرده خلاقیت و نو آوری آمد فکر و اندیشه رشد کرد جوامع پیشرفت کرد منبع انسانی اهمیت یافت
|
در عصر حاضر که آن را فرا صنعتی نامیده اند سرعت و تغییر و تحول آنقدر زیاد است که آن را شگفتی های سرعت و تحولات نامیده اند . در این عصر از اهمیت کاریدی کاسته شد و جای آن نیروی انسانی کیفی که توان خلاقیت و نو آوری با بکارگیری فکر و اندیشه را دارد اهمیت پیدا کرده است.
در چنین فضایی که تفکر و اندیشه عامل تمایز و برتری است.جوامعی ، میتوانند پیشرفت و توسعه یابند که از منبع انسانی که نشانه فکر و ایده است ، و حیاتی ترین عامل تولیدات حد اکثر بهره برداری را بکند .
برخی از صاحب نظران بر این باورند که در جامعه اطلاعاتی سه انقلاب به وقوع پیوسته و در حال تکامل است.
1- انقلاب دیجیتالی = اطلاعات به سرعت از طریق سیستم های ارتباطی کابل نوری و ماهواره ای منتقل میشود.
2 – انقلاب اینترنتی = همه راه های ارتباطی را در بر میگیرد ، پست ، روزنامه ، مجله ، و ... همه در یکجا جمع شده اند.
3- انقلاب کار آفرینی= انقلابی را هدایت میکند که منجر به تحول و نوسازی اقتصادی در پهنه ی جهانی شده است.
افرادی که در عصر اطلاعات دانایی را در اختیار دارند . بیشترین سهم را از تولید به خود اختصاص میدهند.
قدرت جوامع مبتنی بر دانایی است. یکی از مهم ترین شرط موفقیت نو آوری است .
الوین تافلر معتقد است علت قدرتمندی ژاپن در صحنه امروز و آینده جهان برخورداری از نظام اطلاعاتی و دانایی ( دانش قوی ) است . بنیان پیشرفت و توسعه قدرت مغز و فکر است نه قدرت زور و بازو و پول (احمد پور – مقیمی ص 21 )
بنابراین ، اگر خواهان کاهش شکاف توسعه کشورمان با کشور های توسعه یافته صنعتی هستیم – باید بپذیریم عصر وابستگی کشور به مواد خام به پایان رسیده است . پس باید بر روی انسانها سرمایه گذاری کرده و بستری فراهم نموده که نیرو های خلاق ، نوآوری کار آفرین از مغز خود استفاده موثر نماید . و دانش تولید کنند ، هوش نبوغ ایرانیان این را نشان میدهند که کشور لیاقت و شایستگی قدرتمند شدن را دارد .
تا دهه 1980 سه مرجع وسیع موج کار آفرینی را به جلو رانده است.
موج اول = مطالعه و تحقیق در قالب انتشار کتاب های زندگی کارآفرینی و تاریخچه ی شرکت های آنها ، چگونگی ایجاد کسب و کار شخصیت و شیوه های سریع پولدار شدن میباشد از اول 1950 شروع شد.
موج دوم : این موج شروعش از 1960 شامل ارائه رشته های آموزشی کار آفرینی در حوزه های مهندسی و بازرگانی است در دانشگاه ها ی مختلف.
موج سوم = شامل افزایش علاقه مندی دولت ها به تحقیقات در زمینه کار آفرینی و بنگاه های کوچک ، تشویق رشد شرکت های کوچک و انجام تحقیقات در خصوص نو آوری صنعتی می شود، که از اواخر دهه 1970 آغاز شده شده است.
)) سابقه ی کار آفرینی در ایران ((
علی رغم این که در کشور های پیشرفته دنیا از اواخر دهه 1970 به بعد موضوع کار آفرینی مورد توجه جدی قرارگرفته و در بسیاری از کشور های در حال توسعه از اواخر دهه 1980 این موضوع مورد توجه قرار گرفته : در کشور ایران تا شروع اجرای برنامه سوم توسعه توجه چندانی به کار آفرینی نشده . حتی در محافل علمی و دانشگاهی نیز بجز موارد بسیار نادر فعالیتی در این زمینه صورت نگرفته بود.مشکل بیکاری و پیش بینی حاد تر شدن آن در دهه 1380 موجب شد در زمان تدوین برنامه سوم توسعه ، موضوع توسعه کارآفرینی مورد توجه قرار گیرد . در برنامه اخیر توسعه کار آفرینی در برخی وزارت خانه ها با توجه به فعالیت ها آنها مطرح شد.
عواملی از قبیل تورم نیروی انسانی بیکار جامعه باعث شد بسیاری از سیاست های اتخاذ شده برای توسعه کارآفرینی در بخشنامه ها و سخنرانی های مختلف صرفاً جنبه ی اشتغالزایی برخود بگیرد.
کارآفرینی پیام های مهم دیگری از قبیل بارور شدن خلاقیت ها ، نو آوری و توسعه افزایش اعتماد به نفس ، ایجاد و توسه تکنولوژی تولید ثروت را جامعه و افزایش رفاه عمومی را در بر دارد اگرفقط به جنبه اشتغال زایی آن توجه نمائیم از دیگر جنبه های بهره ای نخواهیم برد.
با تحولات سریع و شتابان بین المللی و گذر از جامعه صنعتی به جامعه اطلاعاتی ، مواجهه اقتصادهای ملی با اقتصاد جهانی و مطرح شدن پدیده هایی مانند جهانی شدن اقتصاد و فن آوری اطلاعات ، مباحث اساسی در خصوص راه کار هایی مختلف برای تسریع فرایند رشد و توسعه پایدار رفاه اقتصادی مطرج گردید .
یکی از این مباحث جدید، نقش کارآفرینان در فرایند رشد وتوسعه می باشد.
مفهوم کار آفرینی تا کنون از دیدگاه های مختلف مورد برسی قرار گرفته ، همه بر این باورند که کار آفرینی موتور محرکه توسعه اقتصادی کشور های توسعه یافته و در حال توسعه است . ویکی از جوان ترین پارادایم هادر زمینه تحقیق مدیریت است. و امروزه در دنیا توجه زیادی به مقوله کار آفرینی میشود.
سه دلیل عمده توجه به کار آفرینی عبارتند از تولید ثروت – توسعه تکنولوژی ، و اشتغال مولد .
در کشور ایران این مفهوم صرفاً با اشتغالزایی مترادف شده است.
واژه کار آفرینی از کلمه ی فرانسوی Entere Prenber به معنی متعهد شدن نشأت گرفته است .
( آشنایی با تاریخچه کار آفرینی )
در اوایل قرن 16 میلادی کسانی که در امر هدایت مأموریت های نظامی بودند کار آفرین میگفتند.
از سال 1700 میلادی به بعد فرانسویان در مورد پیمانکاران دولت که دست اندر کاران ساخت جاده ، پل ، بندر و تاسیسات بودند لفظ کار آفرین بکار برده میشد .
اواخر دهه 70 میلادی در بسیاری از کشور های پیشرفته به علت تغییر در ارزشها و گرایش های جامعه و بیشتر تغییرات جمعیت شناختی موجی از کسب و کار های کوچک و افراد خود اشتغال بوجود آمده و به علت تاثیرات عمیق این پدیده ها در فعالیت های اقتصادی مطالعات زیادی از دیدگاه های اقتصادی – مدیریت جامعه شناسی و روانشناسی انجام شد .
قرن 17 میلادی همزمان با شروع انقلاب صنعتی در اروپا بود و در این زمان مخاطره پذیری به کار آفرینی اضافه شد . کار آفرینی در این دوره شامل بازرگانان ، صنعتگران و دیگر مالکان خصوصی میشود.
در قرن 18 و 19 کار آفرین فردی است که مخاطره میکند . و سرمایه مورد نیاز خود را از طریق وام تامین میکند .
بین کار آفرین ، تامین کننده سرمایه و مدیر کسب و کار تمایز وجود دارد دهه های میانی قرن بیستم میلادی مفهوم نو آوری شامل خلق محصولی جدید ، ایجاد نظام توزیع جدید با ایجاد و ساختار سازمانی جدید به عنوان یک جزء اصلی به تعاریف کار آفرینی اضافه شد .
دوران معاصر در این دوره هم زمان با موج ایجاد کسب و کار های کوچک و رشد اقتصادی و شخصی شدن نقش کارآفرینی به عنوان تسریع کننده این ساز وکار توجه زیادی به این مفهوم شد و رویکرد چند جانبه به این موضوع صورت گرفت .
تا قبل از این دوره اغلب توجه اقتصاد دانان به کار آفرینی معطوف بوده . اما در این دوره به تدریج روانشناسان ، جامعه شناسان و دانشمندان و محققین علوم مدیریت به ابعاد مختلف کار آفرینی و کار آفرینان توجه نموده اند .
(( بسیاری از صاحب نظران توسعه، وجود کار آفرینانی نظیر بیل گیتس و استیو جابز را یکی از ملزومات توسعه پیشرفت میدانند .))
تاريخچه آموزش کارآفريني
- اولين بار دانشگاه هاروارد (1947) دوره اي موقت برگزار کرد.
- آموزش رسمي کارآفريني در مدارس بازرگاني از سال 1970 شروع گرديد.
- دانشگاه کاليفرنياي جنوبي براي اولين بار در سال 1972 دوره MBA کارآفريني را برگزار نمود.
- در سال 1980 (تعداد 300 دانشگاه)، درسال 1990 (تعداد 1050 دانشگاه)،در سال 2003 (1600 دانشگاه و 2200 دوره)
- امروزه اکثر دانشگاهها و کشورها داراي دوره هاي کارآفريني هستند.
تاريخچه آموزش کارآفريني درايران
- اولين دوره در سال 1383 در دانشکده مديريت دانشگاه تهراه تحت عنوان مديريت بازرگاني (گرايش کارآفريني)
- در سال 1384 در دانشکده مديريت دانشگاه تهران مديريت کارآفريني در سه گرايش راه اندازي شد.
- در سال 1385 دانشکده کارآفريني دانشگاه تهران با همکاري وزارت علوم، وزارت کار و دانشگاه تهران راه اندازي شد.
- البته قبل از اينها مراکز کارآفريني دانشگاهي، حوزه کارآفريني وزارت کار، شهرداري و ... شکل گرفته بودند.
اهداف آموزش کارآفريني
- الف- کسب دانش مربوط به کارآفريني
- ب- حل مشکلات اشتغال و بهبود بهره وري
- ج- شناسايي و تحريک استعدادها و مهارت هاي کارآفرينانه
- د- القاي مخاطره پذيري با استفاده از فنون آموزشي
- ه- تجديد نگرشها در جهت پذيرش تغيير
مراحل آموزش کارشناسان کارآفريني در دانشگاه ها
- مرحله اول- سطح پايه
- مرحله دوم- سطح پرورش شايستگي ها
- مرحله سوم- سطح کاربرد خلاق
- مرحله چهارم- سطح راه اندازي کسب و کار
- مرحله پنجم- سطح رشد و توسعه:
سهم جهاني آموزش عالي کشورها از رشته هاي جديد و کارآفرين
سهم جهاني کشور هاي توسعه يافته از دانشگاههاي کارآفرين برتر در سال 2005
مراحل توسعه كارآفريني
1 ـ مراحل نهادينه كردن «فرهنگ كارآفريني» 2ـ تعيين مسير شغلي
3ـ توانمندسازي ( يادگيري فنآوريهاي جديد) 4ـ راهاندازي و اداره كسب و كار اقتصادي
( مفاهیم کار آفرینی )
كارآفريني حرفه و شغل نيست.
بلكه: كارآفريني يك فرهنگ و رفتاراست. كارآفريني شيوه زندگي است.
كارآفريني روحيه سرزندگي و فضيلت است. كارآفريني شوق پايان ناپذير خلقت است.
كارآفريني در بردارنده معناي موفقيت است.
ختم كلام اينكه كارآفريني به معناي محصولات، ابداعات ، كيفيت و خدمات نوين است.
Enterpreneurship
يك لغت با ريشه فرانسوي است به معناي دلال ، واسطه، متعهد شدن و مسئوليت پذيری كه در فارسي كارآفريني ترجمه شده است؟؟؟
کارآفرینی مفهوم یا فرایندی است که طی آن فرد کارآفرین با ایده های نو وخلاق و شناسایی فرصت های جدید ، با بسیج منابع ، به ایجاد کسب و کار و شرکت های جدید و نو آور وروبه رشد مبادرت می ورزد .
این امر توام با پذیرش خطرات است ولی اغلب منجر به معرفی محصول یا ارائه خدمات به جامعه میشود ، بنابر این کار آفرینان عوامل تغییرند که گاهی موجب پیشرفت های حیرت انگیز نیز شده اند .
در مورد تعریف کار آفرینی دیدگاه های مختلف وجود دارد و درک کامل مفهوم کار آفرینی نیازمند اطلاع از دیدگاه های بین رشته ای میباشد .
کار آفرینی بر حسب ماهیت خود و توجه محققان رشته های مختلف از نظر روانشناسی ، جامعه شناسی ، اقتصاد ، صنعت ، و حتی ، تاریخی تعریف شده است.و از مباحثی است که در تمامی ابعاد توسعه اقتصادی و اجتماعی از سال ها پیش عملا در دنیای تجارت و کسب و کار مطرح است.
شومپیتر : کار آفرینی موتور محرکه توسعه اقتصادی کشور های توسعه یافته و در حال توسعه است .
ارزش و اهمیت کار آفرینی با تحولات و تغییرات سریعی که در زمینه توسعه و پیشرفت جوامع اتفاق می افتد آشکار میشود.امروزه کارآفرینی برای ایجاد فضای سالم اقتصادی و رشد یک ضرورت محسوب میشود و نقش آفرینی در پایداری و ثبات اقتصادی تائید شده است .توسعه فعالیت های کار آفرینانه میتواند به رشد و نوآوری ، ایجاد محیط رقابتی توسعه اقتصادی و ایجاد شغل در جامعه کمک کند .
كارآفريني فرهنگ بسط عدالت در جامعه است:
انحصار و رانت در فرهنگ كارآفريني بي معناست.
همه انسانها از فرصتهاي يكسان برخوردارند.
در اين جامعه سرمايه و زمين منشا توليد ثروت نيست
بلكه هوش، خلاقيت، تلاش و انسانهاي مصمم شانس موفقيت دارند.
کارآفرینی عبارتست از فرآیند ایجاد ارزش از راه تشکیل مجموعه ی منحصر به فردی از منابع به منظور بهره گیری از فرصت ها (احمد پور 1979)
کار آفرین کیست ؟
¨ كارآفرين فردي است كه داراي ايده جديد و نو ميباشد و از طريق فرآيند تأسيس و ايجاد يك كسب و كار (بنگاه اقتصادي) و قبول مخاطره آن محصول يا خدمت جديدي را در جامعه معرفي مينمايند.
¨ اولاً: كارآفرين اهل فكر جديد و نوگرا ميباشد (ايده جديد)
¨ ثانياً: كارآفرين در فرآيند ايجاد يك كسب و كار درگير ميباشد.
¨ ثالثاً: نتيجه فعاليت و زحمات وي حتماً بايستي به محصول و خدمت جديدي منجر گردد.
* طرف قرارداد و عاملی که بعنوان واسطه بین سرمایه دار و کار عمل می کند . فرهنگ لغات آکسفورد
* کارآفرین فردی است که ترکیب جدیدی از عوامل تولید را به منظور بهترین محصول در صنعت بکار می برد.
Lechman (1980)
ویژگی های توصیفی کارآفرین
- خود اتکا ، مطمئن و مستقل - ماهر در نوآوری و نه یک مخترع در مفهوم عادی
- به نتیجه کار و لذت انجام دادن موفق آن کار می اندیشد - خطر پذیرمعقول
- حرفه ای ، جامعه نگر ، قانون گرا خداوند انسان حرفه ای امین را دوست دارد .
اٍن اللهَ یٌحبٌٍ المحترف الامین . - با تمام وجود برای رسیدن به موفقیت تلاش می کند
کار آفرین فردی است دارای ایده و فکر جدید که از طریق فرایند کسب و کار وتوام با بسیج منابع و مخاطره مالی و اجتماعی محصول یا خدمات جدیدی را به بازار عرضه میکند.
کارآفرین کسی است که متعهد میشود مخاطره های یک فعالیت اقتصادی را سازماندهی ، اداره و تقبل کند . " فرهنگ و بستر "
کار آفرین کسی است که کسب و کار با موسسه اقتصادی را سازماندهی و مدیریت کرده و خطرات ناشی از آن را می پذیرد.
کارآفرین به شخصی حقیقی یا حقوقی گفته میشود که توانایی تحمل یک ریسک را دارد و میتواند یک ایده اولیه را به فعالیت اقتصادی تبدیل کند .
با این اوصاف ، کارآفرین فردی است که معمولا با بکار گیری و به خطر انداختن منابع مالی خود و دیگران ، کسب و کاری شخصی حول یک ایده که از درجاتی از نوآوری برخوردار است را تاسیس و با تلاش فراوان سعی می کند آن را به سود آوری ، رشد و موفقیت برساند
کارآفرین چه کاری انجام می دهد ؟
- موقعیت ها و فرصت های محیط را شناسایی می کند - برای حل مشکل کهنه ایده پیدا می کند
- هنجار و فرهنگ جامعه را به درستی می سنجد . - خود را به خطر می اندازد (با اعتدال)
- تولید سرمایه و ثروت می کند - نوآوری می کند - تصمیم می گیرد .
- به خود و دیگران سود می رساند .
( انواع کار آفرینی )
کار آفرینی و کسب و کار های مخاطره آمیز ، محرک توسعه اقتصادی است. و کار آفرینان که در راس کسب و
کار قرار دارند و جستجوی فرصت هایند و خلاقیت ابزاری برای موفقیت آنان محسوب میشود .
کار آفرینی و رفتار کارآفرینانه در هر زمینه ای قابل پیگیری است مهم ترین زمینه ها عبارتند از کسب و کار های بازرگانی و تجاری ، امور اجتمائی ، امور علمی ، امور هنری ، ورزشی ، اکتشافی ، ماجراجویانه ، و بسیاری از زمینه های اجتمائی و فرهنگی و اقتصادی دیگر ( احمد پور و مقیمی ص51)
صاحب نظران تقسیم بندی های مختلفی از کار آفرینی ارائه کردند .
که مهمترین آنها عبارت اند از :
کار آفرینی مستقل یا فردی ،کارآفرینی سازمانها یا درون سازمانی
مستقل : حالتی است که فردی کسب و کار مستقلی را ایجاد میکند .از طریق شناسایی فرصت ها ، بسیج منابع و امکانات که معمولا بر نوآوری تمرکز دارد . توسعه فرایند و ایجاد محصول جدید یا خدمات جدید را دنبال میکند .
کار آفرین سازمانی ، شامل پرورش رفتار کار آفرینانه در سازمانی است که قبلا تامین شده ، و فرایندی است که محصولات و فرایند های نو آورانه با خلق فرهنگ کار آفرینانه در یک سازمان ایجاد میشود ، در این نوع کار آفرینی یک شرکت یا سازمان محیطی را فراهم میسازد تا اعضاء بتوانند در امور کار آفرینی مشارکت کنند و طی آن محصولات ، خدمات یا فرایند های نو آورانه از طریق ایجاد در فرهنگ کار آفرینانه به ظهور می رسد .
( فرایند کارآفرینی )
فرایند کار آفرینی شامل کلیه فعالیت ها ، وظایف و اقدامات مرتبط با درک فرصت ها و ایجاد سازمان ها برای تعقیب فرصت هاست کار آفرینی فرایندی است که از عناصر زیر تشگیل شده است.
1 -کار آفرین 2 -فرصت 3 -ساختار 4 -منابع 5 -استراتژی و برنامه کسب و کار
( فرهنگ کارآفرینی )
توسعه فرهنگ کار آفرینی فعالیتی از جنس تحول در اندیشه ها نگرش ها رفتار ها و ارزش های حاکم برافراد و نهاد های یک جامعه است. پس تلاش برای ایجاد و گسترش چنین فرهنگی نباید فقط به عهده ی یک نهاد آموزشی یا فرهنگی باشد . بلکه موفقیت برنامه های توسعه و ترویج فرهنگ کار آفرینی و دستیابی به جامعه ای بافرهنگ حامی کار آفرین ، در گرو تلاش کلیه افراد و نهاد های رسمی و غیر رسمی جامعه است.و باید بر روی ظرفیت های طیف وسیعی از افراد و نهاد های فعال اجتماعی برای ترویج و توسعه فرهنگ کار آفرینی برنامه ریزی کرد .
مبانی نظری موضوع نشان میدهد که برای اصلاح و تغییر ارزش ها و نظام های فرهنگی حاکم بر جوامع و حرکت به سمت ساختار های فرهنگی اجتماعی منطبق با کار آفرینی بایستی روی ظرفیت های فرهنگ سازی پنج عنصر مهم شامل : افراد – خانواده ها – سازمان های دولتی – نهادهای مردمی و نهاد های وظیفه مند در تامین برنامه های آموزشی و فرهنگی ( مانند مدارس ، دانشگاه ها رسانه ها و... ) برنامه ریزی نمود .
هر یک از این عناصر دو نوع تعهد نسبت به جامعه دارند .تعهد اول یادگیری و تلاش برای ایجاد تغییر در ارزشها و هنجار های فرهنگی خود . و تعهد دوم تلاش برای توسعه و تعمیم آموخته ها در سطح جامعه به عبارتی تعهد به یاد دهی در سطح وسیع تر.
پس برای دست یابی به یک جاعه حامی کار آفرین و کارآفرینی ، هریک از عناصر مذکور علاوه بر تلاش برای یادگیری و تغییر در ارزش های فرهنگی خود منطبق با ارزش های حامی کار آفرینی در جامعه ، متعهد به ایجاد تغییر و اصلاح در نظام های فکری و فرهنگی سایر اقشار و نهاد های جامعه میباشند .
به عبارتی ساده ترهریک ازعناصر لازم است دردو نقش((فرهنگ پذیری)) و((فرهنگ سازی)) ایفای وظیفه نماید.
دوران کودکی و نوجونی مهم ترین دوران شکل گیری و رشد شخصیت افراد است ، خانواده و والدین مهم ترین عامل در ساخت شخصیت و ساختار فکری افراد است . بر این اساس در ترویج و توسعه فرهنگ کارآفرینی و ایجاد و تقویت ویژگیهای کارآفرینانه در افراد خانواده نقش بسیار سازنده ای دارد و ضروری است که اعضای خانواده بطور خاص والدین به عنوان یکی از کنشگران اصلی در برنامه ها توسعه و ترویج فرهنگ کارآفرینی در نظر گرفته شود.
از دیگر اهمیت نظام خانواده در توسعه فرهنگ کارآفرینی میتوان به نقش اعضای خانواده در دیگر بخشی به فرزندان در موارد ایفای مسئولیت و شناسایی و هدایت صحیح ظرفیت ها و استعداد های کار آفرینی فرزندان میباشد . که در این زمینه نظام های آموزشی و مشاوره ای نیز نقش تعیین کننده ای دارد .
تلاش برای ایجاد و پرورش استقلال طلبی ، اعتماد به نفس ، پشتکار ، ریسک پذیری و ... در فرزندان از جمله کار کردهای خانواده است. که به نحوی موثری می تواند به توسعه فرهنگ و توسعه کارآفرینی و تربیت کار آفرینان آینده کمک نماید . از دیگر نقش های والدین می توان به تشویق و حمایت از خلاقیت و نوآوری فرزندان و پذیرش خطا های آنان اشاره نمود امروزه ترویج فرهنگ کار آفرینی از مهم ترین موضوعاتی است که از سوی نخبگان جامعه به عنوان یکی از الزامات توسعه کارآفرینی در کشور مورد اهتمام و تاکید قرار گرفته است .
همانطور که گفتیم توسعه فرهنگ کارآفرینی را فرایندی از جنس تغییر درساختار های فکری و رفتار افراد جامعه باید دانست ،این تغییر متضمن تلاش مستمر افراد و نهادهای اثر گذار کشور برای نهادینه سازی کارآفرینی در ساختار فرهنگی جامعه است .
پس ضروری است از کلیه ظرفیت های جامعه و در تمامی فرصت های موجود برای توسعه فرهنگ بهره گرفت.
برنامه ریزیها و آموزشها طوری باید طراحی شود تا اثر گذاری مناسب در اصلاح ساختار های فرهنگی جامعه و حامی کارآفرین و کارآفرینی داشته باشد .
بنابر این با در نظر گرفتن ماهیت موضوع تغییر فرهنگ به عنوان یک فرایند مستمر و زمان بر است و باید به گونه ای هدفمند برنامه ریزی شود .
چرا کار آفرینی ؟
روندتوسعه اقتصادی درکشور های توسعه یافته ، بیانگر این واقعیت است که اقتصاد تحت تاثیر کارآفرینی است.
به گونه ای که کارآفرینان در توسعه اقتصادی کشور های توسعه یافته ، نقش محوری داشته اند و کشور های توسعه نیافته اهمیت آنرا در توسعه اقتصادی نادیده گرفته اند . کارآفرینان سرمایه در دسترس کشورهارا کشف و از آن بهره برداری میکنند.
چون کارآفرینی برای ایجاد فضای سالم اقتصادی ورشد یک ضرورت است . و نقش کار آفرینی در پایداری و ثبات اقتصادی تائید شده است . توسعه فعالیت های کارآفرینانه می تواند به رشد و نو آوری ایجاد محیط رقابتی توسعه اقتصادی و ایجاد شغل در جامعه کمک کند .
تجربه کشور های توسعه یافته و در حال توسعه اهمیت کارآفرینی را مشخص میکند ، و روند توسعه اقتصادی در کشور های توسعه یافته بیانگر این واقعیت است که اقتصاد تحت تاثیر کارآفرینی است.
-کارآفرینی موتور محرکه اقتصاد و توسعه اقتصادی است .
-کارآفرینی موجب گردآوری پس انداز های عمومی بی هدف و سرگردان میشود .
-کارآفرینی منجر به اشتغال مولد و پایداری میشود .
-کارآفرینی به توسعه متوازن کمک میکند.
-کارآفرینی باعث کاهش تمرکز اقتصادی در جامعه می شود.
-کارآفرینی منجر به ترویج مجدد ثروت ، در آمد ، به صورت عادلانه میشود.
-کارآفرینی کیفیت زندگی را بهبود می بخشد.
-کارآفرینی موجب افزایش سود اجتماعی میشود.
( قلمرو کارآفرینی و مدیریت )
کارآفرینان مدیران لایقی هستند . کارآفرینان بنیانگذاران شرکت ها و پدید آورندگان مفاهیم و ا ادراکات جدید هستند . آنها تصمیمات مالی مهمی اتخاذ میکنند . آنها گسترش با تنوع روحیه کاری شرکت را مشخص میکنند . آنها خوب میدانند چگونه مدیران را به بهترین شکل به کار گیرند .کارکرد مدیران از کارکرد کارآفرینی جداست ، یکی دانشتن این دو اشتباه است . کارکرد مدیریت همیشه تحت فرمان کارکرد کارآفرینی است . کار آفرین به تنهایی و بدون دخالت مدیر تصمیم میگیرد .او تصمیم میگیرد کسب و کار خود را گسترش دهد یا آن را محدود کند ( علی اکبر احمدی ، حسن درویشی ص 104 )
مدیریتManagement)) فرایندی است که بوسیله آن فعالیت های فردی و گروهی در جهت هدف های مشترک همسو و هماهنگ میشود.
مدیران ترتیبی می دهند تا تا کارها بوسیله دیگران انجام شود. آنها تصمیم می گیرند ، آنها منابع را اختصاص می دهند وکارهای دیگران را رهبری می کنند ،تا هدفهای سازمان تأمین گردد مدیران کارهای خود را در سازمان انجام می دهند. سازمان یک واحد هماهنگ اجتماعی است که از دو یا چند نفر تشکیل شده است. تا برای تأمین یک یا مجموعه ای از اهداف به گونه ی مستمر یا مداوم کار می کنند. مدیران بر فعالیت دیگران نظارت می کنند و مسئول تأمین هدفهای سازمانها هستند. وظایف مدیران عبارتند از:
1.planning 2.organizing 3. Leading 4. Contoroling
1-برنامه ریزی : یعنی یک تعریفی از هدفهای سازمان- تعیین استراژدی کل برای رسیدن به این اهداف
2-سازماندهی : مدیران مسئول طراحی و تعیین ساختار سازمانی هستند.
3-رهبری : سازمان از افراد تشکیل می شوند وظیفه مدیرهدایت و هماهنگی سازمانها است.
4-کنترل: مدیر عملکردها را زیر نظر دارد انحراف را به مسیر برمی گرداند
( دیوید گمپرت) و( هاوارد استیونسون) در مقاله ای تحت عنوان " قلب کار آفرین" تفاوت بین الگوهای ذهنی یک کارآفرین را در مقایسه با الگوهای ذهنی یک مدیر تشریح کردند.
کار آفرین تمایل دارد به گفتن اینکه:
- فرصت کجا وجود دارد؟ 2- چطور می توانم سرمایه گذاری کنم؟
3- چطور کنترل بر آنها را بدست آورم 4- بهترین ساختار چیست؟
مدیر تمایل دارد به گفتن اینکه:
- چه منابعی تحت کنترل من است؟ 2- چه ساختاری رابط سازمان را با بازارش تعیین می کند.
3- چطور می توانم تأثیر دیگران بر تواناییم برای اجرا را حداقل کنم. 4- چه فرصتی مناسب است.
‹‹تفاوت كارآفرينان و مديران ››
مديران كارآفرينان
در گذشته زندگي مي كنند در آينده زندگي مي كنند
تهديد گرا هستند فرصت گرا هستند
علاقه به ثبات دارند علاقه به تغيير دارند
يك خانه مي سازندو مي خواهند يك خانه مي سازند و بلافاصله براي خانه
تا ابد در آن زندگي كنند بعدي برنامه ريزي مي كنند
همانطور که مشاهده می شود، مدیران وکارآفرینان در موقعیتی دشوار که تغییر لازم است سوالاتی متفاوتی مطرح می کنند. مدیربر منابع موجود و حداقل کردن ریسک تأ کید می کند.از طرفی کار آفرین خلاق و مبتکر است، اما لزومأ فرصت طلب نیست. بجای نقض زمینه جدید، کار آفرین ممکن است ایده های مشابه را برای دستیابی به کار بردهای جدید توسعه دهد. ( احمدی- درویش-13)
تأثیر اجتماعی و اقتصادی کار آفرینی
مردم دارای نیازهای جسمانی زیادی هستند به طور کلی انها به غذا، لباس، مسکن، هوا واب نیاز دارند. وبه چیزهای بسیار زیاد دیگر مانند حمل ونقل، کاغذ و ... نیاز دارند.مردم یک جامعه برای تأمین محصولات و ارائه خدمات مورد نیازشان به یکدیگر متکی هستند، هر چه جامعه رشد بیشتری داشته باشد، نقش افراد تخصصی تر و واضحتر می باشد. برای هر شخص مشکل است که به تنهایی نیازهای خود را براورده نماید .نیاز به کالا یا خدمات یک موقعیت اقتصادی است. زمانی که مردم به چیزی احتیاج دارند، خواهان ومایل به پرداخت پول برای تأمین نیازشان هستند. به طور کلی توانایی اشخاص برای ارائه نوع کالا وخدمتی که دیگران نیاز دارند، در زمان مناسب و مکان مناسب و با قیمت مناسب کارآفرینی می گویند.
زمانی که کار آفرینی به عنوان شغل توسط بسیاری از اعضای یک جامعه پذیرفته شود، ان جامعه سریع توسعه می یابد.
منافع کار آفرینی
1.کارآفرینی موجب اشتغال می شود. زمانی که کار آفرینان یک شغل جدید را شروع می کنند، حداقل به دو یا چند کارمند استخدامی نیاز دارند تا کارهای خود را سامان بخشند.
بعضی از آنها صدها نفر را استخدام می کنند. وقتی فعالیت کار آفرینی یک جامعه آهسته شود نرخ بیکاری آن جامعه افزایش می یابد. وقتی اشخاص شاغل باشند قادر به تأمین نیازهای خانواده خود از نظر تغذیه و مسکن، بهداشت و درمان وتحصیل بوده و از طریق پرداخت مالیات بر در امد کمک به دولت می کنند.
2. کارآفرینی کیفیت زندگی را بهبود می بخشد.
کار آفرینان پیوسته در حال ابداع وتولید کالاها وخدمات جدید هستند ، انها همچنان به دنبال روشهایی هستند که این کالاها وخدمات بطور موثرتر تولید شوند .
3. کار آفرینی موجب توزیع متناسب درآمد می شود واضطرابهای اجتماعی را ارامش می بخشد.
کارآفرینان همواره در جستجو، وشناسایی ویا ایجاد مواد اولیه لازم برای تولید خدمات و کالاها هستند ،در نظر آنها تقریبأ هیچ چیز بی استفاده نیست.
وقتی قسمتهای بزرگی از جامعه محروم باقی بمانند،تنشهای اجتماعی ایجاد می شود. کار آفرینی در مقیاس وسیع در جامعه از شکل گیری یک گروه کوچک مرفه که انگشت شمارند. وتوسط کارشان روز به روز ثروتمندتر می شوند ، جلوگیری میکند. اگر بر کار این گروه های کوچک نظارت نشود، محصولات به خصوصی را به انحصار خود در آورده و قیمت این کالاها و خدمات را به راحتی بر دیگران تحمیل میکنند.
وقتی درآمد به طور متناسب توزیع شود کارآفرینی شکوفا می گردد.مردم برای خرید محصولات و کالاهای مورد نیازشان پول بیشتری دارند و سود بیشتری به کارآفرینان می دهند.
وقتی درآمد به طور متناسب توزیع شده باشد قشر فقیر کمتر می شود . و وقتی فقر ریشه کن شود مشکلات اجتماعی کم می شودو...
4.کارآفرینی موجب بهره برداری از منابع و فعال شدن آنها برای بهره وری عظیم ملی می شود.
کشور ما از نظر اقتصادی سریع تر توسعه می یابد اگر از منابع آن به خوبی استفاده شود. ما معادن سنگ آهن زیاد داریم می توانیم از آن برای صنایع مختلف از جمله صنعت خودرو –ایجاد کارخانه ذوب آهن برای بهره برداری از مواد اولیه را افزایش می دهد موجب درآمد بیشتر می شود . کارآفرینی همچنین راهی برای استفاده بهینه از منابع ایجاد می کند.
4- کارآفرینی موجب سود اجتماعی از طریق دولت می شود .
با درآمدهایی که دولت از طریق مالیات ، حقوق گمرکی و واگذاری پروانه کاآفرینی اخذ می کند. می تواند در پروژه های مختلف مانند ساختن جاده ها و پل ها، سویس ها و تسهیلات پزشکی و آموزشی ،حفظ صلح وآرامش و دیگر موارد سرمایه گذاری کند.
موانع کار آفرینی
● نداشتن تخصص (نداشتن اتومبيل)
● نداشتن تجربه و اطلاعات كف بازار(عدم اطلاع از كوچه پس كوچهها )
● انگيزه نداشتن براي پيشرفت (نداشتن باتري ماشين)
● اگر ايده نبود (مقصد نداريم)
● اگر BP و تحقيقات بازار كامل نباشد (نقشه راه و مسير را نداريم)
● اگر سرمايه نداشته باشيم (بنزين نداريم)
● نداشتن توان مديريت (نداشتن تمرين رانندگي)
● اطلاع نداشتن از قوانين (قوانين رانندگي را نميدانيم)
● نداشتن اعتماد به نفس (نداشتن گواهينامه)
سایت اجتماعی و فرهنگی فکرنو